Fotoğraf: @dior
Jonathan Anderson, Dior için hazırladığı ilk haute couture koleksiyonunda, Maison’un mirasını nostaljik bir tekrar yerine yaşayan, dönüşen bir yapı olarak ele alıyor. Koleksiyon; doğa referansları, el işçiliğine dayalı yapım teknikleri ve couture’ün güncel hayattaki karşılığı üzerine kurulu çok katmanlı bir anlatı sunuyor.
Doğanın yapısal yorumu: Çiçekler, yapraklar ve organik silüetler
Fotoğraflar: @dior
Koleksiyonda doğa, yüzeysel bir motif değil; silüetlerin ve hacimlerin çıkış noktası. Çiçekler ve yapraklar, doğrudan romantik süslemeler olarak değil, heykelsi formlar aracılığıyla karşımıza çıkıyor. Yoğun biçimde çiçek kaplı elbiseler, modaevinin klasik kadın silüetini yeniden düşünürken; çan formundaki elbiseler Maison’un tarihine gönderme yapıyor.
Elle drapelenmiş tül elbiselerde form, endüstriyel korseler yerine tamamen elde şekillenen bir yapı anlayışıyla inşa ediliyor. Anderson, couture’ün “sert” yapısal kodlarını hafifleterek daha akışkan, bedene uyumlanan bir form dili kuruyor.
Couture’de alışılmadık bir alan: Örgüler
Fotoğraflar: @dior
Koleksiyonun en dikkat çekici yönlerinden biri, couture bağlamında örgülü tasarımlara açılan alan. Avant-garde elbiselerde ve daha sade formlu üstlerde kullanılan örgü teknikleri, haute couture’ün sınırlarını genişletiyor. Neredeyse transparan ribana atletlerle eşleştirilen işlemeli ipek etekler ise koleksiyonun dengesini net biçimde oluşturuyor.
Yere uzanan aksesuarlar
Fotoğraflar: @dior
Yere kadar uzanan çantalar koleksiyonun aksesuar dilinde belirleyici bir rol üstleniyor. Bu çantalar, doğrudan fiziksel temas üzerinden bir “ağırlık” hissi yaratırken, couture’ün hayali dünyasını bilinçli biçimde yere bastırıyor. Sedef detaylı sert formlu gece çantaları, zarf clucth’lar ve loafer’lar, koleksiyona Jonathan Anderson dokunuşu katan önemli detaylar oluyor.
Galliano’ya bir jest: Çiçek küpeler
Fotoğraflar: @dior
Koleksiyonun duygusal merkezinde ise John Galliano’ya uzanan bir referans yer alıyor. Galliano’nun Anderson’a hediye ettiği tek bir çiçek, koleksiyonun çıkış noktalarından biri haline geliyor. Modellerin kulaklarında gördüğümüz küpeler, bu jestin somut karşılığı olarak defile boyunca tekrar ediyor. Detay, Dior’un yaratıcı hafızasına duyulan saygıyı simgelerken, geçmişle kurulan bağın bire bir taklit değil; anlam ve duygu üzerinden yeniden yorumlanabileceğini gösteriyor.
Fotoğraflar: @dior
Jonathan Anderson’ın haute couture koleksiyonu, couture’ü bir üretim biçimi olarak değil; korunması gereken bir zanaat ve duygusal bir ifade alanı olarak konumlandırıyor. El işçiliği, doğa referansları ve bedenle kurulan ilişki; koleksiyonu sadece görsel değil, düşünsel olarak da güçlü kılıyor. İlk couture koleksiyonu, modaevinde yeni bir dönemin kapısını aralarken, Maison’un mirasının ancak sevgiyle yaklaşıldığında karşılığını verdiğini hatırlatıyor.
Fotoğraflar: @pierre_mouton, @dior (Getty Images)
Doğadan ilham alan dekorasyonu ve organik atmosferiyle dikkat çeken defileyi Rihanna, Jennifer Lawrence, Anya Taylor-Joy, Taylor Russell, Alexa Chung, Greta Lee, Karlie Kloss, Josh O’Connor ve Mark Faist gibi isimler ön sıradan izledi.
İlginizi çekebilir >>>>> Prada Sonbahar/Kış 2026 Erkek Koleksiyonu
