Fotoğraf: @sav_hudson
Sosyal medyada kaydırdıkça gözüm, sadece kıyafetlerin her yerine iliştirilmiş rozetler görmeye başladı. Hiçbir rütbe belirtmeyen bu rozetler, sanki sessiz bir “aferin” ile giyilen kıyafeti ödüllendiriyordu. Rozetler, eski yıllardan beri belli bir unvanı ve başarıyı simgelemek için kıyafetlerimize taktığımız küçük nesnelerken, şimdi ne olmuştu da hiçbir ünvan ve başarı belli etme gayemizin olmadığı günlük kombinlerimizde vazgeçemediğimiz bir parçaya dönüşmüştü?
Fotoğraf: @ilymieltaieb
Rozetler, askeri alanda kullanımından ilkokulda öğretmeninizin aferin yazan gülücüklü bir rozeti önlüğünüze takıştırmasına kadar geniş bir kullanıma sahip. Gardıroplarımızın bir savaş alanı olduğu gerçeğini göz önüne alırsak, o savaştan çıkarabildiğimiz her kombin, başarı simgesi olan bir rozeti tabi ki de hak ediyor.
Her gardırop savaşından en yüksek rütbeyle ayrılmak
Gardırobumuz bir savaş alanıysa biz de her gün onunla ve kendimizle mücadele edenleriz. Bu sene military aesthetic ile hayatımızda daha çok yer edinen askeri ceketler, kamuflaj desen, vatkalar, pilot gözlükleri ve rozetler bu savaşı kazanmakta bizim en büyük yardımcımız oldular. Tabii ki modanın askeri kıyafetlerden etkilenmesi bununla sınırlı değil. İkonik Burberry trençkotlardan Schiaparelli’nin “Cash and Carry” abartılı cep ceketlerine kadar moda, savaş ve barışı askılarımıza taşıyor.
Askeri referanslara yönelmek tesadüf değil; çünkü modern hazır giyimin temel mantığı bu alanda biçimlendi. Ölçülerin standartlaşması, uzun ömürlü formlar ve pratik kullanım anlayışı ilk kez askeri kıyafetlerle sistematik hale geldi. İşlevsellik ile estetiğin ilk kez bu kadar net birleştiği bu tasarımlar, bugün giydiklerimizin altyapısını oluşturan başlangıç noktası oldu aslında. Ama biz bu sefer o işlevselliği ve standartlığa karşı cephe alıp daha dramatik, kostümvari ve eğlenceli şekilde yorumladığımız kombinlerimize kurdele rozetlerimizi iliştiriyoruz.
Kombin üzerinde taşınan zaferler
Fotoğraf: @theresagrs
O gün ne giydiğimiz bazen çok da planlı olmuyor ama üzerimize aldığımız her parça aslında küçük bir fikir, ufak bir duruş taşıyor. Her sabah gardırobun karşısına geçmek, bitmeyecek bir giyinme savaşının yeni bir raundu gibi. Kendimiz gibi hissettiren bir kombin yaptığımızda içten içe kazandığımızı hissediyoruz. O gün hiçbir büyük şey yapmasak bile, ayağımıza geçirdiğimiz bir çizme, omzumuza attığımız bir ceket ya da seçtiğimiz favori tişörtümüz bile bize bir şeyleri başardığımızı hatırlatabiliyor.
Hayatın kalabalıklığı ve hızlı akışında başarılarımızı görmezden gelmeye ne kadar meyilliysek, rozetler de tam tersi bize onları hatırlatma konusunda bir o kadar ısrarcı. Üzerlerinde resmi bir anlam ve rütbe yok belki ama sevdiklerimizle, alışkanlıklarımızla ve kendimizle kurduğumuz kişisel bir düzeni temsil ediyorlar. En sevdiğimiz tişörtün üzerine iliştirilmiş renkli bir rozet, kimseye bir rütbe göstermiyor belki ama bize kendimizi ve kendimiz olmayı başarabilmeyi hatırlatıyor.
Kendimize taktığımız madalyalar
Şu an bu yazıyı, arkadaşımın yılbaşı hediyesi olarak aldığı “en güzel yazı ödülü” rozetimi yakama iliştirmişken yazıyorum. Belki kimse onun ne anlama geldiğini bilmiyor ama ben biliyorum; zaten mesele de tam olarak bu. Çantalarıma ve hatta bazen bere ya da şapkamın kenarına iliştirdiğim, farklı karakter özelliklerimi temsil eden rozetler benim için birer aksesuar olmaktan çok daha fazlası. Onlar benim kendime taktığım küçük madalyalarım.
Gündelik bir kombin, birkaç rozetle birlikte kendi küçük direnişini ilan edebiliyor. Ya da ipek bir etek, askeri referanslı ve rozetli bir katmanla tamamlandığında şıklıkla meydan okuma arasında salınıyor. Hatta istersek bu “savaşma barış” estetiğimize kendimizi kaptırıp kamuflaj pantolon, askeri ceket ve rozetlerimizle her barışı tekrar kazanabiliriz. Aslında rozetler, stilin fazla ciddiye alınmasını engelleyen ama onu derinleştiren küçük isyanlar gibi.
Onlara baktıkça bir şey başarmış gibi hissediyorum. Ve evet, her gün gerçekten bir şey başarıyorum. Bazen bu sadece yataktan kalkmak, bazen iyi bir kombin yapmak, bazen de kendimi unutmamak oluyor. Rozet ordum da bana bunu hatırlatıyor: Stil bazen sadece güzel görünmek değil, hayatta kaldığını da kendine kanıtlamaktır.
İlginizi çekebilir >>>>> NYC first lady’si Rama Duwaji: Gen Z’nin yeni favori politik figürü
