Fotoğraf: Netflix
Nisan ayını hep biraz kendime benzetirim: Kararsız ama umutlu. Bir gün güneş, bir gün yağmur. Sabah başka, akşam başka bir ruh hâli. Bu yüzden Nisan’da ne izlediğim de değişir. Bazı günler sadece iyi hissetmek isterim; bazı günler ise daha sert, daha gerçek hikayelere ihtiyaç duyarım. Platformlar da bu ay tam bu ruh hâline karşılık veren yapımlarla dolu. Bir yanda sakinlik ve şifa, diğer yanda aşkın kırılganlığı, gücün karanlık yüzü ve insanın kendiyle olan hesaplaşması…
Platformlarda neler var?
Aşkın mitolojiye dönüştüğü yer: Disney+ “Love Story”
Bazı ilişkiler yalnızca iki insanın hikayesi değildir. Bir dönemin stilini, medyasını, kırılganlığını ve takıntılarını da beraberinde taşır. Love Story tam olarak böyle bir yapım. Bu dizi, yalnızca ünlü bir çiftin aşkını anlatmıyor; aynı zamanda Amerikan rüyasının, medya baskısının ve kamusal hayatın özel alanı nasıl daralttığını da gösteriyor. John F. Kennedy Jr. ile Carolyn Bessette’in ilişkisi yıllardır bir tür modern mitoloji gibi anlatıldı. Love Story ise bu büyülü görüntünün arkasındaki yalnızlığı, baskıyı ve kırılganlığı görünür kılıyor. Benim için bu yapımı izlenir kılan şey, sadece “ikonik bir çift” duygusu değil. Asıl etkileyici olan, aşkın burada bir masal gibi değil; ilgi, görünürlük ve beklenti altında ezilen çok kırılgan bir bağ olarak ele alınması. Stil, dönem atmosferi ve duygusal gerilim çok güçlü. Ama dizinin asıl meselesi şu: Bazen en çok imrenilen hayatlar, içeriden bakıldığında en kırılgan olanlardır. Nisan ayında biraz daha “aşk, şöhret ve yalnızlık” ekseninde bir hikaye izlemek isteyenlere güçlü bir öneri.
Gücün karanlık yüzü: Amazon Prime “The Boys”
Sonra bir gün geliyor… Ve soft bir yapım izlemek istemiyorum. İşte o zaman The Boys açıyorum. Güçlerini kötüye kullanan süper kahramanlara karşı mücadele eden bir grubun hikayesi. Bu dizi beni her seferinde aynı noktadan yakalıyor: Güç, kontrol edilmediğinde yozlaştırır. Rahatsız edici mi? Evet. Ama tam da bu yüzden etkileyici. Nisan’ın iniş çıkışlarına biraz sertlik katmak isteyenler için ideal.
İçe dönmek: HBO Max “Half Man”
Ve sadece kendimle kalmak istediğim akşamların dizisi: Half Man. Richard Gadd’in yeni drama dizisi, kardeşlik bağlarını, şiddet, bağlılık ve içsel çatışmalarla dolu bir dönem boyunca anlatıyor. Baby Reindeer sonrası Gadd, bu sefer erkek olmanın ve kardeşliğin inşasına odaklanıyor. Niall ve Ruben, kan bağıyla bağlı olmasalar da birbirlerine kardeş gibi bağlılar. Biri tutkulu ve sadık, diğeri daha nazik ve çekingen. Ölüm ve zor şartlar onları bir araya getiriyor. Ancak Ruben, yıllar sonra Niall’ın düğününe katıldığında bir şeyler değişmiş oluyor. Bir şiddet patlaması hikayeyi sarsıyor ve olaylar 1980’lerden günümüze uzanırken, 30 yıllık bir ilişkinin izleri sürülüyor.
Sakinliğe sığınmak: Netflix “Virgin River”
Bazı günler oluyor… Hiçbir şey düşünmek istemiyorum. Sadece biraz yavaşlamak. İşte o anlarda açtığım dizilerden biri Virgin River. Büyük şehirden uzaklaşıp küçük bir kasabada kendine yeni bir hayat kurmaya çalışan Mel’in hikayesi. Benim için bu dizi bir “kaçış” değil, bir “yavaşlama alanı.” Hatta öyle ki küçük bir kasabadaki değerlerin ne kadar güçlü olduğunu, insan olmayı bir kez daha hatırlatan bir yapım. Doğa görüntüleri, sade ilişkiler, dramatik ama yormayan hikaye akışı… Bazen sadece iyi hissetmek de yeterli. Hele insan olduğumuzu hatırlamak paha biçilmez. Özellikle şu içinden geçtiğimiz günler için adeta ilaç gibi geliyor. Nisan’ın dengesizliğinde bana en iyi gelen işlerden biri.
İlginizi çekebilir >>>>> Özge Bulut Maraşlı’nın Mart seçkisi: Platformlarda neler var?
